FietsClinics Tip – Deel 3

Fietsers en mountainbikers doen zelden zware weerstandstrainingen. Beginnelingen beginnen er zelfs beter niet aan. Anders ligt het natuurlijk voor topatleten, die willen presteren. Zij hebben anaerobe trainingsessies nodig om wedstrijden te winnen.

Anaerobe training of weerstandstraining versterkt het cardiovasculair systeem en verhoogt de zuurstofopname.

Het lichaam wordt getraind om maximale prestaties te leveren bij een zeer hoge intensiteit. Je gaat gedurende korte periodes (intervallen) over je anaerobe drempel naar 90 tot 100% van je maximale hartslag.
Een interval duurt meestal tussen 30 seconden en vijf minuten. Daarna volgt een herstelmoment dat minstens even lang duurt. Bij een lange interval mag het herstel zelfs langer duren.
Renners gebruiken meestal hellingen om dit soort trainingen af te werken. Op die manier kan je gemakkelijk de juiste intensiteit bereiken. Op het vlakke gebruikt men meestal korte sprints van bijvoorbeeld 30 seconden.

Vanzelfsprekend is het bij dit soort trainingen aangewezen om een hartslagmeter te gebruiken.

Zonder hartslagmeter is het bijna onmogelijk om de training correct uit te voeren. Tijdens intervaltraining moet je er wel rekening mee houden dat je hartslag bij een maximale inspanning met ongeveer 30 seconden vertraging reageert. De juiste waarde verschijnt dus pas later op de display van je hartslagmeter. Met een vermogensmeter kun je dit probleem vermijden, omdat die functie permanent je zogenaamde fietsefficiëntie registreert.
Tijd nemen voor herstel is al even vanzelfsprekend bij dit soort trainingen. De intensiteit en de belasting ligt zo hoog dat je lichaam meerdere dagen kan nodig hebben om volledig te herstellen.

Veel succes!